UN LIBRO CADA SEMANA
SEMANA DO 3 AO 7 DE AGOSTO
Ursula Heinze de Lorenzo, ...e os domingos, un croissant.
"Cando nos queren convencer
de que aquí dentro vivimos nun mundo irreal eu diría case o contrario.
Aquí, no sanatorio, podemos vivir como realmente somos". Así conclúe o
diario que Úrsula Heinze escribiu ao longo dos dous meses que pasou nun
sanatorio psiquiátrico para curarse dunha fonda depresión e que converteu no
libriño que agora comentamos.
Ao
longo de pouco máis de cen páxinas desfilan ante nós unha serie de personaxes,
todos eles reais, segundo a propia autora, afastados do mundo normal, algúns entrañables, outros terribles, que nos
atrapan e deixan en nós unha sensación agridoce porque, malia a dureza do que
se conta, o estilo suavemente humorístico da autora provoca, nlgúns momentos, o
noso sorriso (quizais non caiba achegarse a unha realidade tan terrible se non
é cun puntiño de humor...); noutros, as reflexións da autora sobre os dramas
deses pacientes, ou o seu propio, tócannos o corazón.
E,
como anxos cheos de forza e bondade, describe Heinze o persoal que, con
paciencia e amor infinitos, se ocupa deses seres, moitos dos cales nin as súas
familias conseguen aturalos...
Non
é este un libro fácil, a enfermidade mental segue a ser tabú, pero Úrsula
Heinze consegue achegárnola con valentía e sinceridade; é o mérito deste libro
insólito e cheo de verdade que,sorprendentemente, está acadando bastante sona...quizais
porque,no fondo, necesitamos achegarnos a esa realidade que se tenta esconder detrás dos muros dun
sanatorio mental.
(Susana Piensos)
