domingo, 28 de novembro de 2021

Unha serie cada semana...ou cada mes..."Lucifer"


 

A historia de Lucifer é a que todos coñecemos: un anxo caído do ceo. Pero este señor do inferno está aburrido coa súa propia existencia. Por este motivo, Lucifer decide deixar o seu reino e dirixirse á cidade de Los Angeles para descubrir o que o mundo mortal pode ofrecerlle.

Gustoume moito esta serie, é moi boa e entretida, e ver como Lucifer está adaptándose ao mundo é algo interesante que fai que queiras ver máis. Encantáronme, ademais, todos os personaxes.

                                                       Lorianny Nicol Suero.

domingo, 14 de novembro de 2021

Un libro cada semana...ou cada mes...Rebeldes", de Susan E. Hinton.


 

A historia conta a forma de vivir de Ponyboy e os seus irmáns, que vivían sós porque os seus pais morreran nun accidente de tráfico. Ponyboy e seus irmáns pertencían a unha banda chamada Greasers, que tiñan problemas con outras bandas . Todo comeza con conflitos que xeran loitas na rúa, rematando nun final tráxico para o irmán do protagonista. Despois de todo o acontecido, Ponyboy decide voltar á escola onde conta a historia da súa vida na rúa.

Gustoume moito o libro, aínda que hai momentos tristes, porque conta a realidade, o que pode acontecer na vida real.

                            Silvia Ribeiro Rodríguez.

domingo, 31 de outubro de 2021

Un libro cada semana...ou cada mes..."los ritos del agua"


 

Ana Belén Liaño, ex novia de Kraken, o protagonista, aparece asasinada. A muller estaba embarazada e foi executada segundo  un ritual de hai 2600 anos, queimada, colgada e submerxida nun caldeiro da Idade do Bronce.

1992: Unai e os seus mellores amigos traballan na reconstrución dun poboado cántabro. Alí descubrirán  unha muller que  se convertirá no primeiro amor deles.

2016: Kraken ten que deter  un asasino que imita os ritos da auga en lugares sagrados do País Basco e Cantabria.

É o segundo libro da Triloxía da cidade branca e trasládate totalmente ao ambiente.

                                                         Pablo Miñambres López-Perea.

domingo, 10 de outubro de 2021

Un filme cada semana...ou cada mes..."A cabana"


       Despois de sufrir unha traxedia familiar, Mack Phillips cae nunha profunda depresión que o leva a cuestionar todas as súas crenzas. Mergullado nunha crise de fe, recibe unha enigmática carta onde un misterioso personaxe o cita nunha cabana abandonada no fondo dos bosques de Oregon. A pesar das súas dúbidas, Mack viaxa á cabana, onde coñece a alguén inesperado...

       Foi a miña película favorita en canto a vin. Toca moitos temas nos que todos estamos confundidos e temos preguntas (morte, dor, xustiza e, sobre todo, o corazón de Deus e a relación que se supón que temos con el). Coñezo moita xente que a viu e  nin unha soa a puido ver sen chorar. É unha película que marca un antes e un despois de vela, ten moitos efectos secuenciais até curar o teu corazón. 

       Recomendo vela cunha mente moi aberta, pero se o fas, verás unha historia que se converterá nun tesouro que gardarás no teu corazón para sempre.

        A miña nota é un dez.

                                                                                               Pávila Juliane de Oliveira. 



                     




domingo, 26 de setembro de 2021

Un libro cada semana...ou cada mes..."O profesor"




   Frank McCourt describe na novela o seu día a día nas aulas de institutos de New York...e, aínda que o parecido entre as aulas nas que se desenvolve o seu traballo e as nosas é mínimo, hai algo, en todo o que conta, no que nos recoñecemos os profesores. Unha mostra:" A aula é un lugar de gran dramatismo. Nunca sabes o que fixeches por e para os centenares de alumnos que chegan e se van. Velos saír da aula: soñadores, apagados, burlóns, con admiración, sorrindo, desconcertados. Ao cabo duns anos, creas unhas antenas. Decátaste de se lles chegaches ou se os fixeches afastarse de ti. É unha química. É psicoloxía. É instinto animal. Estás cos rapaces e, mentres queiras ser profesor, non tes escapatoria. Non esperes axuda por parte dos que fuxiron da aula, dos de arriba. Están demasiado ocupados indo xantar e absortos en pensamentos elevados. Estás só cos rapaces." Os nosos alumnos, se len esta divertida "novela" autobiográfica, verán se se senten identificados con esoutros rapaces, tan afastados xeográfica e culturalmente.
   O libro é, como dixen, moi divertido, o ton é humorístico, retranqueiro (quizais o sangue irlandés de McCourt fai que o seu humor nos resulte moi próximo). E, máis aló de ser una obra moi apetecible para os que vivimos no mundo do ensino, os que pasamos toda unha vida no instituto, a nosa segunda casa,  é unha estupenda novela, ben escrita e moi entretida.
 
                                                                                              S. P.