Nestes tempos de crítica a moitos valores dos USA , lemos un clásico vivo, que disecciona a súa sociedade e déixanos un sabor ben amargo, tanto pola dureza emocional do que conta, como porque moitas veces se pode extrapolar á nosa sociedade, tan influída, eu diría que colonizada, pola estadounidense. Sería o caso da celebración actual do día de San Valentín, (popularizada, segundo parece, a mediados do pásado século por uns coñecidos grandes almacéns) en que quizais a lectura destes contos resulte un pouco descorazonadora...
Richard Ford, narrador que algúns críticos consideran representante do "Realismo suxo", presenta, aínda que cun estilo máis prolixo do habitual neste movemento, algúns dos seus elementos máis característicos: os protagonistas son seres vulgares (aínda que non tan desastrados coma os de Carver ou Bukowski) dos que se retratan as súas miserias; no caso deste libro de contos, céntrase especialmente en parellas, das que se ofrece unha visión bastante desmoralizadora.
Pese a que se pretende profundar nos sentimentos dos personaxes, que dan lugar aos pecados do título, a sobreexplicación provoca, polo menos a min, o efecto contrario ao perseguido e deixa unha sensación de incomprensión e un baleiro emocional en relación a eses sentimentos. Si é interesante, en cambio, a pintura dos ambientes, moi diferentes en cada conto pero todos eles tipicamente estadounidenses.
En todo caso, tendo en conta que o obxectivo do autor parecía ser facer unha disección desa multitude de pecados aos que alude o título (no orixinal, "A multitude of sins"), paréceme unha obra malograda.
S.P.
