Un filme cada semana...ou cada mes..."Múltiple"

 

Debido a un trauma na primeira infancia, Kevin sofre un trastorno disociativo de identidade (DID), máis comunmente coñecido como Trastorno de Personalidadeúltiple. Dentro del conviven 23 identidades diferentes. Entre elas están as personalidades de Barry, un aspirante a deseñador de moda; Dennis, un obsesivo-compulsivo que sempre foi subestimado; Hedwig, un neno traveso de nove anos, e Patricia, unha muller de gran autoridade que actúa sospeitosamente amable. Para facer fronte ao seu trastorno, Kevin recibe axuda do doutor Fletcher, un psiquiatra que dedicou a súa vida a defender a xente con DID. O problema xorde cando algunhas das personalidades máis problemáticas de Kevin elaboran un plan cun misterioso e nefasto propósito. É entón cando Dennis secuestra a tres mozas adolescentes. E axiña os prisioneiros, dirixidos por Casey, atópanse nun búnker subterráneo e as súas vidas dependen deste peculiar captor con personalidades cambiantes.

O ritmo, perfecto. Pasan os seus 152 minutos sen notalos e as escenas lentas e rápidas mestúranse para marcar un paso coa consistencia suficiente para non aburrirse en ningún momento. As escenas construíronse coidadosamente, a súa disposición e iluminación xogan un papel importante na forma en que a cámara as captura e as mostra aos espectadores.

Os entornos, o suficientemente brillantes como para saber o que está pasando pero sen a luz para ver todo, deixan sombras en case todas as escenas e os primeiros planos da cara convértense nunha característica fundamental da película. Aínda que estas tomas compleméntanse con escenas máis abertas nas que o único que se pode mirar son as caras dos protagonistas.

Múltiple mantén en todo momento a tensión de descubrir quen é o verdadeiro protagonista da película. Por un lado está Kevin (ou calquera das súas 23 identidades) e, por outro, as rapazas secuestradas, Casey Cooke, e das que os flashbacks recorrentes nos amosarán o seu pasado e o que ten que ver co presente.

En conclusión, é unha película espectacular en que temas como trastornos psicolóxicos e sobre naturais son tratados e na que os actores destacan as súas habilidades actorais (especialmente Kevin, que ten que cubrir 24 papeis).

 Recomendo ver esta película un fin de semana mentres goza dun saboroso pudin.

                                             Francisco Santiago Montero Rieiro. Adultos.                                            

Un libro cada semana...ou cada mes..."O clube do crime dos xoves"

 

Nun tranquilo complexo residencial para xubilados, catro improbables amigos reúnense unha vez por semana para investigar antigos casos sen resolver. Eles son Ron o Roxo , mítico activista dos anos sesenta e setenta que non  perdeu as  súas ganas de liortas; a doce Joyce, unha enfermeira viúva non tan inxenua como aparenta; Ibrahim, un veterano psiquiatra cunha incrible capacidade de análise, e a tremenda é enigmática Elisabeth,  quen, aos seus oitenta e un anos, lidera este grupo de detectives afeccionados.

Cando un promotor inmobiliario da zona é atopado morto, este peculiar "clube do crime dos xoves” encóntrase co seu primeiro caso actual.  Chegou o momento de que estes octoxenarios saquen os seus ases da manga e demostren  aquilo do que son capaces de facer.

 

Na miña opinión, esta novela está moi ben para divertirse e pasar un bo momento se levas moito tempo lendo, e tamén é moi boa para empezar a collerlle o gustiño á lectura.

                        Pablo Miñambres López-Pereda. Adultos.

 

Tres series cada semana...ou cada mes..."Lupin" , "Brooklin 99" e "Legacies"

 Baseada nos libros do francés Maurice Leblanc, a serie conta as aventuras de Assane Diop, admirador de Lupin e que o toma como  exemplo e busca sobrevivir co que aprendeu nos libros protagonizados por este ladrón de "luva branca", do que se transforma en discípulo espiritual grazas aos libros que gardara seu pai, levado a prisión por un crime que non cometera...

É unha historia que en todo momento te atrapa e conta cun actor excelente para lograr o misterio que necesita o personaxe.

                                                     

É unha serie estadounidense, unha comedia policiaca. A serie xira en torno a Jake Peralta, un talentoso  e inmaturo detective na  ficticia comisaría 99 de Brooklyn , quen frecuentemente entra en conflito co seu oficial ao mando.

É unha excelente comedia; cada actor dá o seu toque especial, xusto e necesario para desenvolver a trama. Os romances non son forzados  e a maioría dos chistes son moi graciosos.

É unha das miñas series favoritas, xa que está chea de aventura, maxia e moitas sorpresas. O meu personaxe favorito é Hope, e espero que nas próximas temporadas saque o seu lado Mikaelson e nos mostre o poderosa que é.

                                     Hanan Al Mansouri, 1º Bacharelato Adultos.

Un libro cada semana...ou cada mes..."La librería del señor Livingstone"

 

Agnes Martí é unha xove arqueóloga de orixe barcelonesa que se muda a Londres en busca dunha oportunidade. Pouco tempo despois de chegar á cidade, é sorprendida por unha forte choiva mentres pasea polo barrio do Temple e refúxiase nunha libraría moi especial chamada Moonlight Books. Edward Livingstone está buscando unha axudante e, no tempo que Agnes tarda en secarse e tomar unha taza de té, ambos comprenden que non é casualidade que sexa precisamente ela quen chamou á súa porta.

A medida que pasan os días, Agnes vai descubrindo o carácter rosmón do seu novo xefe, as excentricidades da súa clientela habitual e  o encanto desta pequena pero gran libraría. Até que un día, un dos libros máis prezados das estanterías desaparece e o inspector de policía John Lockwood entra en escena para facerse cargo da investigación e revolucionar a tranquila vida de Agnes...

 

Unha historia para todos aqueles que sentiron que alguna vez a literatura os salvaba.

                     Pablo Miñambres López Perea, 2º Bacharelato Adultos.

Un filme cada semana...ou cada mes..."O labirinto do fauno"

A acción ten lugar na época de despois da da guerra civil española, no ano 1944. Conta a historia dunha nena de 13 anos chamada Ofelia, que se traslada coa súa nai, Carmen, a unha cidade dos Pirineos. Nesta cidade, descobre as ruínas dun labirinto onde atopa un fauno que lle fai unha revelación que fará que Ofelia teña que pasar tres probas antes da lúa chea.

Na miña opinión, a película é o relato  fantaseado dos horrores da posguerra e da maldade do ser humano; moitas das imaxes son sanguentas pero realistas porque, por desgraza, foi o que ocorreu neses anos.

Se che gustan as películas de fantasía esta é a túa, pero non che aconsello que a vexas se che impresiona o sangue.

                                                                     Gema Conde. 1º Bacharelato  Adultos.
 

Un libro cada semana...ou cada mes..."La puerta"

 

O achado  do cadáver dunha xove, asasinada mediante unha antiga forma ritual aos pés da mítica Porta do Alén, desconcerta aos investigadores. A axente Raque Colina é unha recén chegada a ese curruncho perdido de Galicia para tratar de salvar ao seu fillo, ao que á medicina xa non pode curar. Sen outra alternativa, e chea de dúbidas, Raquel tería recorrido a unha menciñeira local, que prometía a curación do neno.

Sen embargo, a misteriosa desaparición da curandeira e o descubrimento da vítima da Porta fan sospeitar a Raquel que ambos casos poden estar relacionados. Coa complicidades do seu compañeiro, nun ambiente máxico e rural que non acaba de comprender, comezará unha desesperada conta atrás para resolver o caso e así atopar a última táboa de salvación que lle queda ao seu fillo.

Unha novela do xénero negro trepidante, cunha tensión de principio a fin que non che deixa soltar o libro. Impresionante para esa xente á  que lle gusta o misterio profundo.

                                            Pablo Miñambres, 2º Bacharelato Adultos.

Un filme cada semana...ou cada mes..."Baixo a mesma estrela"

 

 Móstranos a vida dunha adolescente que se enfronta ao cancro, sabendo que non ten cura; os seus días  transcorren  no hospital e sofre u nha gran depresión, até que coñece a Augustus, tamén  moi enfermo e sen cura. Namoran e cumpren soños inimaxinables para eles até que algo terrible sucede...

É unha película moi bonita, mostra moitas cousas da vida, e que non sempre as historias de amor terminan cun final feliz, o de "viviron felices para sempre"; esta película faiche valorar máis as persoas que tes na túa vida. 

Se buscas unha historia de amor puro e verdadeiro, e onde os dous se axudan mutuamente sen esperar nada a cambio do outro, e esperando sempre velo feliz, aínda que estean pasando unha grave enfermidade, recoméndoche ver "Baixo a mesma estrela".

                                                             Jennifer Vázquez Peña, ESA 3, Adultos.